ทำความเข้าใจว่าส่วนต่างราคาเสนอซื้อ-เสนอขายส่งผลต่อต้นทุนการซื้อขายและสภาพคล่องของตลาดอย่างไร คู่มือนี้จะอธิบายกลไก สาเหตุ และผลกระทบที่แท้จริงต่อการซื้อขาย
อธิบายการกำหนดขนาดตำแหน่งในการซื้อขาย
การกำหนดขนาดตำแหน่งเป็นกลยุทธ์สำคัญที่ช่วยให้ผู้ซื้อขายควบคุมความเสี่ยงและรับรองผลลัพธ์ที่สม่ำเสมอโดยการกำหนดว่าจะซื้อขายเท่าใด
ทำความเข้าใจเกี่ยวกับการกำหนดขนาดสถานะ (Position Sizing)
การกำหนดขนาดสถานะ (Position Sizing) หมายถึงวิธีที่เทรดเดอร์ใช้ในการคำนวณว่าควรเทรดมากหรือน้อยเพียงใด โดยพิจารณาจากเงินทุนทั้งหมดและระดับความเสี่ยงที่พวกเขายินดีจะรับในการเทรดแต่ละครั้ง โดยพื้นฐานแล้ว การกำหนดขนาดสถานะคือการบริหารความเสี่ยง ช่วยให้เทรดเดอร์หลีกเลี่ยงการขาดทุนจำนวนมาก โดยมั่นใจว่าการเทรดแต่ละครั้งใช้เงินทุนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ไม่ว่าจะเป็นการเทรดหุ้น ฟอเร็กซ์ สินค้าโภคภัณฑ์ หรือคริปโตเคอร์เรนซี เทรดเดอร์ที่ประสบความสำเร็จจะใช้การกำหนดขนาดตามความเสี่ยงเพื่อจำกัดความเสี่ยงควบคู่ไปกับการเพิ่มโอกาสในการทำกำไร การปรับจำนวนหน่วยลงทุนตามระดับ Stop Loss ความผันผวนของสินทรัพย์ และขนาดบัญชี ช่วยให้พวกเขาสร้างวิธีการเก็งกำไรที่ปลอดภัยและมีโครงสร้างมากขึ้น
เหตุใดการกำหนดขนาดสถานะจึงสำคัญ
เทรดเดอร์มือใหม่มักมุ่งเน้นไปที่กลยุทธ์การเข้าและออกโดยไม่ให้ความสำคัญกับการกำหนดขนาดสถานะอย่างเท่าเทียมกัน การควบคุมดูแลเช่นนี้อาจส่งผลให้เกิดการขาดทุนที่ไม่สมส่วน แม้ว่ากลยุทธ์นั้นจะมีประสิทธิภาพก็ตาม การกำหนดขนาดที่เหมาะสมสามารถส่งผลกระทบอย่างมากต่อความสำเร็จและความอยู่รอดของกลยุทธ์การซื้อขายในระยะยาว
- การรักษาเงินทุน: รักษาพอร์ตการลงทุนของคุณให้แข็งแรงอยู่เสมอ
- ความเสี่ยงที่สม่ำเสมอ: ควบคุมการถอนเงินให้อยู่ในระดับที่จัดการได้และลดความแปรปรวนของผลตอบแทน
- ความผ่อนคลายทางจิตใจ: ลดผลกระทบทางอารมณ์จากการตัดสินใจซื้อขาย
ตัวอย่างเช่น การเสี่ยง 2% ของบัญชีมูลค่า 50,000 ปอนด์ เท่ากับ 1,000 ปอนด์ต่อการซื้อขายหนึ่งครั้ง ด้วยการกำหนดจุดตัดขาดทุน (Stop Loss) ที่จะกำหนดจำนวนเงินที่จะสูญเสียหากการซื้อขายล้มเหลว เทรดเดอร์จะคำนวณจำนวนหุ้นหรือหน่วยที่จะซื้อตามความเหมาะสม
พื้นฐานของความเสี่ยงต่อการซื้อขาย
เทรดเดอร์ส่วนใหญ่จะกำหนดเปอร์เซ็นต์ความเสี่ยงคงที่ของเงินทุนที่ยินดีจะเสี่ยงในการซื้อขายครั้งเดียว ซึ่งโดยปกติจะอยู่ระหว่าง 1% ถึง 3% เปอร์เซ็นต์ความเสี่ยงคงที่นี้ช่วยควบคุมการขาดทุนและรักษาเงินทุนไว้ได้ ตัวอย่างเช่น การเสี่ยง 2% ในการซื้อขายแต่ละครั้งจะป้องกันไม่ให้ผลลัพธ์เชิงลบใดๆ เกิดขึ้นจนทำให้บัญชีถูกปิด
การคำนวณนี้โดยทั่วไปจะพิจารณา:
- เงินทุนซื้อขายทั้งหมด: มูลค่าเต็มจำนวนในบัญชีของคุณ
- ความเสี่ยงต่อการซื้อขาย (%): โดยทั่วไปคือ 1% หรือ 2% ของเงินทุนของคุณ
- ระยะห่างของจุดตัดขาดทุน (£ หรือ %): การเคลื่อนไหวของราคาที่ทำให้การซื้อขายปิด
ด้วยตัวเลขเหล่านี้ เทรดเดอร์สามารถกำหนดขนาดการซื้อขายที่รับประกันว่าความเสี่ยงจะคงที่ ไม่ว่าสินทรัพย์แต่ละรายการจะมีความผันผวนมากน้อยเพียงใด
วิธีคำนวณขนาดตำแหน่ง
ในการคำนวณขนาดตำแหน่ง เทรดเดอร์ใช้สูตรตรงไปตรงมาที่รวมค่าความสูญเสียสูงสุดที่ยอมรับได้และระยะห่างของจุดตัดขาดทุน วิธีนี้ช่วยให้มั่นใจได้ว่าการซื้อขายแต่ละครั้งจะเปิดเผยเพียงเปอร์เซ็นต์ที่วัดได้ของบัญชีทั้งหมด ซึ่งช่วยลดการขาดทุนจำนวนมากในระยะยาว
สูตรคำนวณขนาดสถานะแบบทีละขั้นตอน
สูตรทั่วไปสำหรับการคำนวณขนาดสถานะคือ:
ขนาดสถานะ = (ขนาดบัญชี * ความเสี่ยงต่อการซื้อขาย) / จำนวนจุดตัดขาดทุนต่อหน่วย
ลองอธิบายด้วยตัวอย่าง:
- ขนาดบัญชี: 50,000 ปอนด์
- ความเสี่ยงต่อการซื้อขาย: 2% (เท่ากับ 1,000 ปอนด์)
- จุดตัดขาดทุน: 5 ปอนด์ต่อหุ้น
ขนาดสถานะ = 1,000 ปอนด์ / 5 ปอนด์ = 200 หุ้น
เทรดเดอร์สามารถซื้อหุ้นได้ 200 หุ้นและยังคง รักษาระดับความเสี่ยงรวมไว้ที่หรือต่ำกว่าขีดจำกัดที่เลือกไว้ที่ 1,000 ปอนด์ วิธีนี้ช่วยป้องกันการซื้อขายขนาดใหญ่เกินไป และปรับขนาดสถานะการซื้อขายในสินทรัพย์ต่างๆ ที่มีความผันผวนแตกต่างกัน
การใช้ความผันผวนเพื่อการกำหนดขนาดขั้นสูง
การกำหนดขนาดสถานะการซื้อขายตามความผันผวนจะปรับขนาดการซื้อขายตามความผันผวนของสินทรัพย์ ยิ่งความผันผวนสูงเท่าใด ระดับจุดตัดขาดทุนก็จะยิ่งกว้างขึ้น ซึ่งสามารถลดจำนวนหน่วยที่ซื้อขายให้อยู่ในขีดจำกัดความเสี่ยงเดิมได้
แนวคิดนี้มักอาศัยตัวบ่งชี้ เช่น Average True Range (ATR) เพื่อประเมินการเคลื่อนไหวของราคาที่คาดการณ์ไว้ ช่วยให้เทรดเดอร์สามารถกำหนดระดับจุดตัดขาดทุนแบบไดนามิกและปรับขนาดได้ตามความเหมาะสม
การคำนวณโดยใช้เครื่องมือ
เนื่องจากความซับซ้อนและความต้องการความแม่นยำ เทรดเดอร์จำนวนมากจึงใช้แพลตฟอร์มการซื้อขาย สเปรดชีต หรือเครื่องคำนวณแบบกำหนดเอง เพื่อกำหนดขนาดที่เหมาะสมก่อนเข้าทำการซื้อขายใดๆ ข้อมูลสำคัญประกอบด้วย:
- เป้าหมายกำไร
- จุดตัดขาดทุน (Stop Loss) ในหน่วย pip หรือหน่วยราคา
- ตัวบ่งชี้ความผันผวนของสินทรัพย์
การนำเครื่องมือเหล่านี้มาใช้จะช่วยให้การบริหารความเสี่ยงเป็นไปอย่างอัตโนมัติ และขจัดการคาดเดาจากการวางแผนการเทรด ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับความสำเร็จในการเทรดระยะยาว
เมื่อผสานรวมกับกิจวัตรประจำวันที่มีวินัย กลไกเหล่านี้จะช่วยให้เทรดเดอร์มีความสม่ำเสมอและเป็นระบบในการดำเนินการ ไม่ว่าสภาวะตลาดหรือความผันผวนทางอารมณ์จะเป็นอย่างไรก็ตาม
การนำกลยุทธ์การกำหนดขนาดตำแหน่งมาใช้
เมื่อคุณเข้าใจวิธีการคำนวณขนาดการซื้อขายของคุณแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการใช้การกำหนดขนาดตำแหน่งอย่างมีกลยุทธ์เพื่อให้สอดคล้องกับวิธีการซื้อขายของคุณ กลยุทธ์ต่างๆ ได้รับประโยชน์จากกฎการกำหนดขนาดที่แตกต่างกัน และการปรับให้เหมาะกับสไตล์ของคุณจะช่วยให้ได้ผลลัพธ์สูงสุด พร้อมกับควบคุมความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
วิธีการแบบเศษส่วนคงที่
แบบจำลองการกำหนดขนาดตำแหน่งแบบเศษส่วนคงที่เป็นหนึ่งในวิธีการที่ใช้กันมากที่สุด วิธีนี้เกี่ยวข้องกับการเสี่ยงเงินทุนเป็นเปอร์เซ็นต์คงที่ในทุกการซื้อขาย ไม่ว่าคุณจะดำเนินการซื้อขายกี่ครั้งก็ตาม
ประโยชน์:
- ความเรียบง่ายและความสม่ำเสมอ
- ลดความเสี่ยงเมื่อเงินทุนลดลง
- ปรับขนาดสถานะเมื่อเงินทุนเพิ่มขึ้น
วิธีนี้เหมาะสำหรับเทรดเดอร์ที่ใช้ระบบการซื้อขายแบบกลไก หรือผู้ที่ใช้กลยุทธ์อัลกอริทึมที่ต้องการการใช้กฎเกณฑ์ที่สอดคล้องกัน
วิธี Kelly Criterion
Kelly Criterion เป็นสูตรทางคณิตศาสตร์ที่ออกแบบมาเพื่อปรับขนาดการซื้อขายให้เหมาะสมที่สุดโดยพิจารณาจากผลตอบแทนที่คาดหวังและความน่าจะเป็นที่จะชนะ แม้ว่าจะมีประสิทธิภาพในการเพิ่มการเติบโตสูงสุด แต่ก็สามารถนำไปสู่ขนาดสถานะที่ใหญ่และการถอนเงินที่มาก ทำให้เหมาะสำหรับเทรดเดอร์ที่มีประสบการณ์มากกว่า
สูตร Kelly:
Kelly % = ความน่าจะเป็นที่จะชนะ - [(1 - ความน่าจะเป็นที่จะชนะ) / อัตราส่วนการชนะ-ขาดทุน]
ถึงแม้จะเป็นทฤษฎีที่ซับซ้อน แต่เทรดเดอร์หลายรายก็ใช้ Kelly ที่เป็นเศษส่วน (เช่น 50%) เพื่อลดความเสี่ยงในการถอนเงิน ในขณะที่ยังคงได้รับประโยชน์จากผลกระทบแบบทบต้น
การกำหนดเป้าหมายความผันผวน
อีกวิธีหนึ่งที่ก้าวหน้าคือการปรับขนาดสถานะเพื่อรักษาความผันผวนของพอร์ตโฟลิโอให้คงที่ สิ่งนี้มักเกิดขึ้นในหมู่กองทุนป้องกันความเสี่ยงและเทรดเดอร์สถาบันที่ต้องการรักษาระดับความเสี่ยงให้เท่าเทียมหรือให้ผลตอบแทนที่ปรับตามความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ
การผสานรวมกับตัวกรองการซื้อขาย
การใช้ตัวกรองต่างๆ เช่น อัตราส่วนความเสี่ยงต่อผลตอบแทน ระดับแนวรับ/แนวต้าน หรือการวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน สามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการกำหนดขนาดสถานะได้ ตัวอย่างเช่น เทรดเดอร์อาจเปิดสถานะที่ใหญ่ขึ้นเมื่ออัตราส่วนผลตอบแทนต่อความเสี่ยงดีเป็นพิเศษ หรือลดสถานะเมื่อสัญญาณอ่อนลง
การกำหนดขนาดแบบไดนามิกเช่นนี้สอดคล้องกับสภาวะตลาดและระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ซึ่งช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นให้กับแบบจำลองการกำหนดขนาดแบบคงที่
วินัยทางจิตวิทยา
หนึ่งในองค์ประกอบที่มักถูกมองข้ามของการกำหนดขนาดสถานะคือผลกระทบต่อจิตวิทยาของเทรดเดอร์ การเทรดในขนาดที่ใหญ่เกินไปอาจทำให้เกิดความตื่นตระหนก ลังเล หรือพฤติกรรมที่ประมาท ในขณะที่การเทรดในขนาดเล็กเกินไปอาจนำไปสู่ความเบื่อหน่ายหรือความไม่สนใจ การเลือกขนาดที่เหมาะสมจะช่วยรักษาสมดุลทางอารมณ์และทำให้เทรดเดอร์ยึดมั่นตามแผนของตน
ด้วยวิธีนี้ การกำหนดขนาดสถานะจึงไม่ใช่แค่เครื่องมือทางคณิตศาสตร์เท่านั้น แต่ยังเป็นรากฐานสำคัญในการรักษาความสม่ำเสมอ ความเชื่อมั่น และความยั่งยืนในตลาดการเงิน
คุณอาจสนใจสิ่งนี้ด้วย